இலங்கைக் கல்வி முறைமை மாற்றத்தை வேண்டி நிற்கிறதா?

றாபி எஸ் மப்றாஸ்
மருதமுனை

உலகில் கல்வி வாய்ப்புக்களை இலகுவாகவும் இலவசமாகவும் வழங்குகின்ற நாடுகளில் இலங்கைக்கு முக்கியமான இடம் உண்டு. இலவசக் கல்வி, இலவசப் பாடநூல், இலவச சீருடை, போசனை உணவுத் திட்டம், கஷ்டப் பிரதேச மாணவர்களுக்கு இலவச காலணி என இலங்கையில் சம கல்வி வாய்ப்புக்களை ஏற்படுத்தி நாட்டு மக்களை கற்றறிந்தவர்களாக மாற்றுவதற்கு பல்வேறு கல்வித் திட்டங்கள், கல்விக் கொள்கைகள் ஊடாகவும் பல தசாப்தங்களாக முயற்சித்து வருகிறது. என்றாலும் நாடு எதிர்பார்த்த மாற்றத்தையும் கல்வியின் நோக்கங்கள் மற்றும் இலக்குகளையும் அடைந்திருக்கின்றதா? என்பது கேள்விக்குறியாகவே இருக்கிறது

இலங்கையில் கல்வி வாய்ப்புக்களும் அதன் நோக்கங்களும்
கல்வி தொடர்பான வரைவிலக்கணங்கள் சிலவற்றை நோக்கும்போது கல்வியின் நோக்கங்களை சரியாக வரையறுத்துக் கொள்ள முடியும்.
“தன்னைப் பற்றிய விளக்கத்தைப் பெற்றுக் கொள்வதற்கு தேவையான அறிவை வழங்கும் செயன்முறையே கல்வியாகும்” என சோக்கிரடீஸ் குறிப்பிடுகிறார். அதாவது தனது வல்லமை, ஆற்றல், குறைபாடுகள் மற்றும் தனது செயற்பாடுகள் சரியானதா அல்லது தவறானதா என்பதைப் புரிந்து கொள்வதையே கல்வி என அவர் கருதுகின்றார். (கல்வியின் அடிப்படைகள், தொகுதி-1, இலங்கைத் திறந்த பல்கலைக்கழகம், திருத்தியமைக்கப்பட்ட பதிப்பு, 2009 பக்- 05)
அதேபோல், மகாத்மா காந்தி “அறிவு (தலை), மனப்பாங்கு (இதயம்), திறன் (கை) என்பவற்றின் நிலையான விருத்தியே கல்வியாகும்” என்கிறார். எனவே, தகவல்களை சேமித்து வைத்திருப்பதால் மாத்திரம் ஒருவர் கற்றவர் எனும் அந்தஸ்தை அடைய முடியாது என்பதை காந்தி உறுதியாகக் கூறுகிறார். (கல்வியின் அடிப்படைகள், தொகுதி- 1, இலங்கைத் திறந்த பல்கலைக்கழகம், திருத்தியமைக்கப்பட்ட பதிப்பு, 2009. பக்- 07)

1992 தேசிய கல்வி ஆணைக்குழுவின் முதலாவது அறிக்கையில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள தேசிய பொதுக் கல்வியின் நோக்கங்களை பின்வருமாறு சுருக்கிக் கூற முடியும்:
‘கல்வியானது மனிதநேயமுள்ள நாட்டுப்பற்றுள்ள நற்பிரஜைகளான எதிர்கால சவால்களுக்கு முகம் கொடுக்கக் கூடிய நல்லாளுமைகளை உருவாக்குவதே ஆகும்.’ (கல்வியின் அடிப்படைகள், தொகுதி- 1, இலங்கைத் திறந்த பல்கலைக்கழகம், திருத்தியமைக்கப்பட்ட பதிப்பு, 2009. பக்-119)
அது மாத்திரமன்றி, எமது நாட்டில் இலவசக் கல்வி, இலவசச் சீருடை, புத்தகம் என கல்வி வாய்ப்பு ஏனைய நாடுகளுடன் ஒப்பிடும்போது அதிகளவில் காணப்பட்ட போதிலும் நாட்டின் வளர்ந்தோர் எழுத்தறிவு வீதம் 2018ம் ஆண்டில் 91.7 (www.statistic.gov.lk)ஆக இருந்து வருகின்றபோதிலும், தற்போது 13 வருடக் கட்டாயக் கல்வித் திட்டமும் ஆரம்பத்தில் கட்டாயக் கல்வி வயதெல்லை 5 – 14 ஆகவும் என பாடசாலைக் கல்வி பல தசாப்தங்களாகக் கட்டாயப்படுத்தப்படுகின்ற போதிலும் இத்தகைய இக்கட்டான சூழ்நிலைகளின் பாரதூரம் தெளிவாக எடுத்துரைக்கப்பட்ட போதிலும் மனித விழுமியங்களைப் பேணுகின்ற நாட்டுச் சட்டவொழுங்குகளைக் கடைப்பிடிப்பதற்கான பக்குவம் பெரும்பாலான மக்களிடம் ஏற்படவில்லையெனில் எமது நாட்டின் கல்வி முறை அதன் நோக்கத்தை அடைவதில் இதுவரை தோற்றுப் போயிருக்கிறதா? என்ற கேள்வி எழுகிறது.

மனப்பாங்கு மற்றும் விழுமியங்களை விருத்தி செய்வதில் இலங்கைக் கல்வி முறையின் வகிபங்கு

பெரும்பாலும், இலங்கையின் கல்விக் கொள்கைகளை தேசியக் கல்வி ஆணைக்குழுவே தீர்மானிக்கின்றது. மேலும், இலங்கையின் பாடத்திட்டங்களை வடிவமைக்கும் பொறுப்பு தேசியக் கல்வி நிறுவகத்திடம் ஒப்படைக்கப்பட்டுள்ளது. ஒவ்வொரு 08 வருடத்திற்கும் நாட்டுக்கேற்ப கல்வித் திட்டங்கள் கல்வியியலாளர்களால் மீள் பரிசீலனை செய்யப்படுகின்றன.
இலங்கையின் ஆரம்பக் கல்வி மாணவர்களுக்கு சுற்றாடல்சார் செயற்பாடுகள் பாடத்தில் ‘நாம் இலங்கையர்’ எனும் அலகுத் தொகுதியினூடாக இன நல்லிணக்கம், தேசப்பற்று, இன ஐக்கியம் என்பன போதிக்கப்படுவதோடு சமய பாடத்தினூடாக மனித விழுமியங்களும் அறவொழுக்கங்களும் கற்பிக்கப்படுகின்றன.
மேலும், இடைநிலை மாணவர்களுக்கு சுகாதாரம் உடற்கல்வி, வரலாறு, குடியுரிமைக் கல்வி மற்றும் சமய பாடங்களின் மூலமாக சுகாதார, நல்லிணக்க விழுமியம் சார் விடயங்கள் ஊட்டப்படுகின்றன. இவை தவிர இணைப்பாட விதான செயற்பாடுகள், விளையாட்டு நிகழ்ச்சிகள் ஊடாகவும் சட்ட திட்டங்களை மதித்தல், கட்டுப்படுதல், சகிப்புத்தன்மை, விட்டுக்கொடுப்பு போன்ற மனித விழுமியங்கள் வளர்க்கப்படுவதற்காகவே கல்வித் திட்டத்தில் இணைக்கப்பட்டுள்ளன.

எனவே, இலங்கையின் கல்விக் கொள்கைகளும் பாடத்திட்டங்களும் பெரும்பாலும் கனகச்சிதமாகவே திட்டமிடப்படுகின்ற போதிலும் விளைவுகள் சாதமாக அமையவில்லையெனின், கல்வியின் உண்மையான நோக்கங்கள் இலங்கையில் நிறைவேற்றப்படாமலிருப்பதற்கு இத்தகைய கல்வித் திட்டங்களை அமுல்படுத்துவதில் உள்ள கோளாறுகள்தான் காரணமா என்ற கேள்வியும் எழுவதை தவிர்க்க முடியவில்லை.
மனப்பாங்கு மற்றும் விழுமியங்களை விருத்தி செய்வதில் கல்வி முறையில் உள்ள குறைபாடுகளும் அவற்றை நிவர்த்தி செய்வதற்கான பிரேரணைகளும்

  1. பயிற்சி பெறாத ஆசிரியர்களின் அதிகரிப்பும் ஆசிரியப் பயிற்சியின் தேவையும்
    இலங்கையின் வேலையில்லாப் பிரச்சினைக்கும் நாடளாவிய ரீதியில் காணப்படும் ஆசிரியர் பற்றாக்குறைக்கும் தீர்வு காணும் முகமாக இலங்கை அரசு பயிற்சி பெறாத பட்டதாரிகளையும் தொண்டர் ஆசிரியர்களையும் அதிகளவில் ஆசிரிய சேவைக்கு உள்வாங்குவதன் விளைவாக இலங்கைக் கல்வித் துறையில் எதிர்பார்த்த விளைவுகளை அடைவதில் பாரிய சிக்கல்கள் தோன்றியுள்ளன எனலாம். பயிற்றப்படாத ஆசிரியர்களிடம் மாணவர்களை ஒப்படைப்பதானது போலி வைத்தியர்களிடம் நோயாளிகளை ஒப்படைப்பதைப் போன்றது. எனவே, ஆசிரிய பயிற்சிக்குப் பின்னரே எவரும் சேவையில் இணைத்துக் கொள்ளப்பட வேண்டும். மேலும், வேலையில்லாப் பிரச்சினைக்கு கோவைகளோடு உறவாடும் எந்தத் தொழில்தானும் வழங்கப்படலாம். ஆனால், ஆசிரிய சேவை என்பது நாட்டின் எதிர்காலத்தோடு தொடர்பானது. அது முறையான பயிற்சியின் பின்னரே வழங்கப்பட வேண்டும்.
  2. திட்டமிடலாளர்களுக்கும் அமுல்படுத்துபவர்களுக்கும் இடையில் காணப்படும் இடைவெளி
    இலங்கைக் கல்விக் கொள்கைகளையும் திட்டங்களையும் வடிவமைப்பவர்கள் ஒரு குழுவினராகவும் அவற்றை நடைமுறைப்படுத்தும் அதிபர்கள், ஆசிரியர்கள் மற்றுமொரு குழுவினராகவும் காணப்படுவதால் சிலபோது நடைமுறைச் சாத்தியம் குறைந்த அல்லது திட்டங்கள் தொடர்பான போதியளவு அறிவு அமுலாக்கல் குழுவினருக்கு சென்றடையாத காரணங்களினால் இலங்கையின் பல கல்வித் திட்டங்கள் வெற்றியளிக்கவில்லையென தெரிவிக்கப்படுகிறது. விழுமிய விருத்திக்காக வடிவமைக்கப்படும் திட்டங்களை உரிய முறையில் நடைமுறைப்படுத்துவதற்கான பயிற்சி, தெளிவு ஆசிரியர்களுக்கு வழங்கப்படாமை மிக முக்கிய பிரச்சினையாகும்.
    எனவே, துறைசார் கல்வியியலாளர்களோடு அனுபவமும்; புலமையும் வாய்ந்த ஆசிரியர்களையும் கள ஆய்வுகளையும் முன்னிறுத்தி அத்திட்டங்கள் வடிவமைக்கப்பட வேண்டும்;. மேலும், நாட்டின் எல்லாப் பாகத்திற்கும் கல்வித் திட்டங்கள் குறித்த பயிற்சிகள் முறையாக வழங்கப்பட வேண்டும்.
  3. பரீட்சை மையக் கல்வியும் மாற்றத்திற்குட்பட வேண்டிய பரீட்சை முறையும்
    இலங்கைக் கல்வித் துறையின் பிரதான மதிப்பீட்டு முறைகளான தவணைப் பரீட்சைகள், கா.பொ.த சாஃத, கா.பொ.த உஃத மற்றும் பல்கலைக்கழக பரீட்சைகள் என்பன பெரும்பாலும் எழுத்து மூலமானதாகவே அமைவதனால் மாணவர்களின் மனப்பாங்கும் வெறுமனே கடதாசிகளிலேயே அளவிடப்படுகின்து. இதன் விளைவாக சூழலில் எவ்வித மனப்பாங்கு மாற்றத்தையும் மாணவர்கள் காட்டுவதற்கு உந்தப்படுவதில்லை எனலாம்.
    இலங்கையில் மாணவர்களின் மனப்பாங்கு திறன்களை விருத்தி செய்கின்ற வகையில் மதிப்பீட்டு முறைகள் வகுத்துக் கொடுக்கப்பட வேண்டும். குறித்த மனப்பாங்குகளை பக்கச்சார்பின்றிய நேரடி, நேரில் அவதானிப்பு முறைகள், களப் பயணம், இணைப்பாடவிதான செயற்பாடுகள் எனப் பல்வேறு விதமாகவும் மூன்றாம் நபரைக் கொண்டும் அவதானிப்புச் செய்வதன் மூலம் அம்மதிப்பீடுகள் அமையலாம். மேலும், மனப்பாங்கு மாற்றம் குறித்த பிள்ளையிடம் ஏற்படாத வரையில் அப்பிள்ளை முழுமையாகத் தேர்ச்சியடைந்தவராகக் கருதப்பட மாட்டார் என்ற கொள்கை மிகக் கண்டிப்பாகப் பாடசாலை, பல்கலைக்கழகங்களில் கடைப்பிடிக்கப்பட வேண்டும்.
  4. அலட்சியப்படுத்தப்படும் விழுமியம்சார் பாடங்களும் மாற்றீட்டுக்கான தேவையும்
    இன்று பாடசாலைகளில் சமயம், சுகாதாரம் போன்ற பாடங்கள் துறைசார் ஆசிரியர்களால் கற்பிக்கப்படுவதிலும் பார்க்க வெற்றிடம் நிரப்பும் பாடங்களாகக் கருதப்படுகின்றன. இதனால் மாணவர்கள் வெறுமனே பரீட்சைகளுக்கு மாத்திரம் படித்து சித்தி பெறக் கூடிய பாடங்களாகவும் அதிகளவு சிரத்தை எடுக்காத பாடங்களாகவும் அவை மாற்றம் பெற்றுள்ளன.
    எனவே, குறிப்பாக விழுமியம்சார் பாடங்கள் தேசிய மட்டத்தில் கட்டாயப்படுத்தப்படுவதோடு அவற்றுக்கு துறைசார் ஆசிரியர்களை நியமிப்பதும் அதைக் கண்காணிப்பதும் கல்வி வலய மட்டத்தினால் வினைத்திறனாக மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும்.
  5. வளர்ந்து வரும் பணத்தை மையப்படுத்திய கல்விக் கலாசாரம்
    அதிகளவிலான வேதனத்தைப் பெற்றுத் தரக்கூடிய பாடநெறிகளையும் பட்டப் படிப்புக்களையும் பூர்த்தி செய்வதற்காக தனியார் கல்வி நிறுவனங்களை நாடிச்செல்லும் போக்கு இன்று அதிகரித்துள்ளது. எனவே, தாம் கல்விக்காக செலவு செய்தவற்றை பின்னர் எவ்வாறெனினும் சம்பாதித்துக் கொள்ள வேண்டும் என்ற ஒரே இலக்கோடு மாணவர்களும் பெற்றோர்களும் செயற்படுவதால் மனப்பாங்கு விருத்திக்கோ அல்லது விழுமியங்களைக் கடைப்பிடிக்கவோ தற்கால இளைஞர்கள் தயாரில்லை என்றே குறிப்பிட வேண்டும்.
    எனவே, அரச, தனியார் பாடசாலை, கல்வி நிறுவனங்கள், பல்கலைக்கழகங்கள் அனைத்திலும் மருத்துவம், பொறியியல், கணக்கியல், என எத்துறையாக இருந்தாலும் விழுமியம்சார் பாடங்கள் கட்டாயமாக இணைக்கப்பட வேண்டும்.
  6. சூழல் காரணிகள்
    பாடசாலையில் சில பண்பாடுகளையும் விழுமியங்களையும் கற்றுச் சென்றாலும் தமது சுற்றுப்புறச் சூழலில் அதனை நடைமுறைப்படுத்துவதில் பல தடைகள் காணப்படுகின்றன. அந்த வகையில் பெற்றோரின் அசிரத்தையும் அலட்சியப் போக்கும் நாகரிகமாகக் காட்டப்படும் சினிமாக் கலாசாரம், சமவயதுக் குழுக்களுடனான அளவு கடந்த தொடர்பு போன்றன அத்தகைய தடைகளுள் சிலவாகும். இவற்றின் காரணமாக மாணவர்களின் மனப்பாங்கு மற்றும் விழுமிய விருத்தி சீரானதாக அமைவது சிரமசாத்தியமானதாக மாறியிருக்கிறது.
    எனவே, மாணவர்களுக்கு சூழல்மையக் கல்வி பெற்றுக் கொடுக்கப்பட வேண்டும். ஆசிரியர்களுக்கு விழுமிய பண்பாட்டு விருத்திக்கென மேலதிக நேரங்களும் அவற்றுக்கான மேலதிக வேதனங்களும் வழங்கப்பட வேண்டும். மேலும், பெற்றோர்கள் பாடசாலையுடன் நெருங்கிய தொடர்பு ஏற்படுத்துவதற்கான நடைமுறைகள் பாடசாலை மட்டத்தில் ஏற்படுத்த வேண்டும்.
    முடிவுரை
    எனவே, மாணவர்களினதும் இளைஞர்களினதும் மனப்பாங்குகள் மேலும் விருத்தி செய்யப்படுவதற்கான திட்டங்களும் நடைமுறைகளும் கல்வித் துறையினால் அவசரமாக விருத்தி செய்யப்பட வேண்டும். ஏனெனில், நேற்றைய வரலாறுகள் கல்வியின் அடைவு குறித்து மகிழ்ச்சியளிப்பதாயில்லை. அதேபோல், இன்றைய கோவிட்- 19 சமூகப் பிரச்சினையாக மாறியிருப்பதைப் போன்று நாளை இன்னும் ஏராளமான பிரச்சினைகளை எமது நாடு சந்திக்க நேரிடலாம். எனவே, நல்விழுமியங்களைப் பெற்ற பொது மக்களின் எண்ணிக்கை மென்மேலும் அதிகரிக்கப்பட வேண்டும். சுருங்கக் கூறின், வினைத்திறன்மிக்க மனப்பாங்கு விருத்திகளை சமுதாயத்தில் ஏற்படுத்தக்கூடிய கல்வி முறையினால் மாத்திரம்தான் இலங்கையின் எதிர்காலத்தை வசந்த காலமாக மாற்ற முடியும்; என்பது உள்ளங்கை நெல்லிக்கனி.
  1. உசாத்துணைகள்
  2. கல்வியின் அடிப்படைகள்,தொகுதி-1,இலங்கைத் திறந்த பல்கலைக்கழகம், திருத்தியமைக்கப்பட்ட பதிப்பு,2009
  3. கல்வி உளவியல்,தொகுதி-1,இலங்கைத் திறந்த பல்கலைக்கழகம், திருத்தியமைக்கப்பட்ட பதிப்பு,2009
  4. வெற்றிகரமான கற்பித்தல், கலாநிதி பக்கீர் ஜஃபர், 2004
  5. மகிழ்ச்சிகரமான பாடசாலை, கே. ஞானரத்தினம்
  6. விரிவுரைகள், கே. ஞானரத்தினம், சிரேஷ்ட விரிவுரையாளர், இலங்கைத் திறந்த பல்கலைக்கழகம்

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *